strijd en overwinning
Nieuws!! Ik kan misschien naar een ander department overstappen..
Zó'n 2 mnd. geleden was ik veel bezig met wat wil ik gaan doen na april 2009? Ik vind het wel prettig een stuk zekerheid te hebben over de toekomst. Waar ik erg zin in kreeg was gewoon een plekje voor mezelf alleen, niet een plek waar altijd mensen je kamer binnen kunnen lopen. Niks vreemds of fout aan dat verlangen denk ik. Boven die droom stond het verlangen dat mijn wil overeen kwam met Gods wil. Het probleem was echter, dat ik bang was dat God me zou vragen om lange termijn in Afrika te blijven. Niet dat ik het niet leuk vind hier, maar nog jaren hier te moeten blijven benauwde me. Wat een strijd kan dat geven zeg! En wat een fout beeld had ik weer van God. Hij is niet zo!! Hij zal me niet als een slaaf ergens neerzetten, omdat het moet van Hem. Als ik hier moet zijn, zal Hij me ook gewillig maken, zin geven om te blijven. Ik ben niet Zijn slaaf, maar Zijn kind. Maar op dat moment was er alleen maar angst dat ik niet zou krijgen wat ik graag wilde. Dagen waarin ik heb gebeden, gesmeekt, weggelopen ben, boos ben geweest. En uiteindelijk toch weer teruggekeerd naar God, mijn verlangens vertelt, dat ik soms het gevoel heb zoveel te missen van mijn neefje en nichtjes die opgroeien, Afrika soms een stinkende corrupte zooi vind, waar soms iedereen maar geld nodig heeft, en iedereen zou slagen voor het vak 'liegen en bedriegen' als dat in het vakkenpakket zat.
Dat is wat God wil, dat we ons leven met Hem delen, onze blijdschap, verdriet, maar ook onze verlangens en hoop.
Wat gebeurde? God stond me toe te dromen over wat me dan ideaal leek. Eigen huisje, er was zelfs al een beetje zicht op een appartement van een vriendin die ik misschien kon huren. Ik kreeg adressen en namen van mensen in het UMC, bij wie ik kon informeren voor een baan daar als leerkracht op de kinderafdeling!
Toen ik een week met dat idee had rondgelopen begonnen er wat vraagtekens op te komen. Een paar mailtjes van vriendinnen die net terug zijn van hun paar maanden hier waren wat ontnuchterend. 't Is helemaal geen rozegeur en maneschijn in Nederland!! Ik realiseerde me dat een huis en vastigheid me niet gelukkig kunnen maken. En hoe zeker ben je van je toekomst in Nederland? De euro is zijn standvastigheid ook een beetje kwijt. Zekerheid, vrede en rust vind je in Christus!
Een paar dagen na deze ontdekking hoorde ik dat er waarschijnlijk een plek vrij komt bij het CDS (community development team). CDS is de plek waar ik in eerste instantie naar toe wilde, om les te geven aan vrouwen, voorlichting geven over gezondheid, opvoeding e.d. Werken in dit department zal wel betekenen dat ik nog minstens een jaar moet blijven...
Laat dit niet een stukje zien van Wie God is, en hoe Hij voor ons zorgt, ons kent? Ik heb God mijn strijd verteld, mijn onwil en mijn verlangens. En wat doet God? Hij geeft me beide mogelijkheden! Misschien ben ik een wispelturig mens, maar ik geloof dat God mijn hart heeft omgebogen. Ik ben op het moment druk bezig om die plek in het cds te krijgen. Ik zal zeker de adressen gebruiken die ik nu voor het UMC heb, misschien om de pap warm te houden voor de toekomst, maar eerlijk gezegd, mijn hart gaat nu uit naar hier, naar de mogelijkheid om moeders te helpen voor hun kinderen te zorgen. Om voorlichting te geven, zodat misschien de kindersterfte omlaag gaat. Kinderen sterven door diarree, uitdroging, verkeerde zorg en andere ziekten die voorkomen zouden kunnen worden, als de kennis er maar was..
't Is nog niet rond, maar ik zit in elk geval in de molen, en ben niet van plan er zomaar uit te stappen. Ik dank God dat Hij komt op Zijn tijd. Als we met Hem ons leven delen, zal Hij laten zien dat Hij deel van ons leven is. Hij kent onze struggles, en antwoord soms op manieren die we niet verwachten. Hij is de God die zowel situaties kan veranderen, als ons zelf. Wat een Vader!! Hij bereidt ons voor, kneedt ons, slijpt ons, net als een pottenbakker de klei bewerkt, en een diamantslijper de steen bijslijpt.