minister koenders en schoolgeld 6 sept.
Misschien is het wel leuk om even te vertellen dat we gisteren Bert Koenders hebben verwelkomd aan boord van de Africa Mercy. Hij is, mocht je t niet helemaal meer weten : >, de minister van ontwikkelinswerk en heeft naast dit bezoek een afspraak met Ellen Johnson Sirleaf , de Liberiaanse president, en een bezoek aan Unicef in zijn agenda staan. Nadat hij was rondgeleid op het schip, schoof hij nog even aan bij de 20 Nederlanders die bij zich met thee en koffie hadden verzameld voor deze gelegenheid. Een hele hartelijke man! Hij vertelde in zijn korte speech onder de indruk te zijn van het enthousiasme waarmee de bemanning werkt...en dat die passie bij andere organisaties nog wel eens na verloop van tijd verloren gaat. Ook was hij onder de indruk van de concrete verschillen die door Mercy Ships worden gemaakt. We kwamen dus weer goed uit de bus! En wij hadden weer een nationalistisch uurtje, met appeltaart!
Die middag afgesproken met Jenny (oudere dutchie) om naar een vriendin van Munah te gaan. Munah en Jenny maken samen deck 5 elke dag schoon. Afgelopen week was ze er een dag niet vanwege een sterfgeval. Het bleek een vriend te zijn, nog geen 30, vrouw met 4 kinderen achterlatend. De scholen beginnen hier maandag weer, 50 dollar per half jaar per kind. Voor deze kinderen was het schoolgaan ineens voorbij! Alle geld was nodig geweest voor de dokterskosten en begrafenis. Jenny en ik besloten er zaterdag langs te gaan, en de kosten voor school voor onze rekening te nemen.
De compound ziet er op het eerste gezicht gezellig uit. Ruim, best wel schoon, geelgeverfde huisjes, en een heleboel kinderen natuurlijk! Als we even gepraat hebben met moeder Patricia, blijkt wat er schuil kan gaan achter zo'n huisje. Geen geld meer voor rijst, dus nu eten ze elke dag een soort pap van tarwe als ik het goed begreep. Ik leg uit dat we geld willen geven voor school, maar ook wat extra voor eten. (Ik zou school ook laten schieten als ik voor dat geld een volle maag kon krijgen!) Moeder Patricia is zo dankbaar, alle zorgen voor de toekomst komen er ineens uit. Wat moet je zeggen? Ik heb er maar op gewezen dat God ook vandaag weer bijzonder had voorzien. Niet wij, maar Hij is de gever, wij zijn alleen maar Zijn handen. Hij wist haar nood, en gebruikt ons om de nood te lenigen.
Ondertussen komen een heel stel kinderen om een hoekje gluren naar die white women die ineens op de compound zijn verschenen! Dan blijkt Munah ook 2 kinderen te hebben. Ze is 29, net als ik. Heeft echter een dochter van 13 (die eruit ziet als 16) en een zoontje van ongeveer 6. Haar nicht is hetzelfde verhaal. Man? Ze trekt een gezicht van (nu krijg ik op mijn kop van je':"Nee, vriend, maar die woont in een vluchtelingenkamp in Ghana'. Dit jaar 1 keer van hem gehoord. Hoe krijgt zij het dan voor elkaar om schoolgeld op tafel te krijgen? Door steun van iemand van Mercy Ships..
Met een maandsalaris van 25 dollar als je een redelijke baan hebt, 30 dollar voor een zak rijst waar je ongeveer een maand van kunt eten met een klein gezinnetje, waar haal je dan ook nog 50 dollar schoolgeld vandaan? Daarom dus al die kinderen die de hele dag op straat te vinden zijn. Die bij het zien van een pinguin vragen: is dat een zebra? Een zebra is zwart-wit, dat weten ze. Tijger, leeuw, panter, alles is een kat. Als je al kan lezen, waar haal je de boeken vandaan? Pas was een patient teruggekomen voor controle. Had zijn anti-biotica pillen in zijn wond gedaan. Snapte hij niet dat door het in te slikken, de medicijnen via zijn bloed bij zijn voet zou komen? Geen onderwijs betekent zoveel beperkingen voor de rest van hun leven.
Er lopen 15 kinderen bij het snoepwinkeltje in jamaica-road die volgens mij niet naar school gaan. Als ik die toch allemaal naar school kon sturen dit jaar.... (zucht, je kunt niet de hele wereld op je nek nemen, I know... En het is alles of niks. ik wil er niet 2 steunen, en de rest jaloers zien worden.)