hoe ik het persoonlijk allemaal ervaar
tot slot nog een openhartig verslag.
Wat leer ik nou eigenlijk allemaal?
Wat het betekent dat ik vrijgekocht ben door wat Jezus heeft gedaan. Ik wist dat ik vrij ben van satans juk. Maar nu realiseer ik me meer en meer wat het inhoudt dat ik vrij ben, en satan geen recht meer heeft op me. Als hij me aanvalt met angst, negatieve gedachten, of wat dan ook, dan hoef ik de naam Jezus maar te noemen, hem te weerstaan en hij vlucht van me! Ik hoef niet bang te zijn voor hem. Want Hij die in mij is, is sterker dan Hij die in de wereld is! Geen rozegeur en maneschijn allemaal, maar ik hoef niet voor satan te vlieden, hij moet voor mij vlieden! Niet omdat ik het zo goed doe, maar omdat Jezus mijn Redder is, en God mijn Koning!
Ik ben erachter gekomen dat ik het heerlijk vind om er te zijn voor anderen, anderen weer te bemoedigen. Als er iets moet gebeuren,dan doe je dat gewoon. Maar er is hier zoveel werk te doen, dat ik van vroeg tot laat bezig kan zijn. Bijbellezen en bidden komen daarbij ook in het gedrang. Ik heb nu gezien dat ik in die 2 dingen mijn kracht moet zoeken. Verslap ik hierin, dan ben ik net een gieter die alle water uitgiet, maar niet meer naar de kraan loop om weer bij te vullen. Ik weet dat ik hierin niet de enige in de wereld ben. God zei me deze week: Ellen, ik vind het geweldig wat je allemaal doet voor de mensen om je heen, en dat je al die mensen bij mij brengt in je gebed, maar wanneer gaan we het weer hebben over jou en Mij? Leg al die mensen nou weer es neer, en kom nou es vertellen hoe het met onze relatie gaat. Luister weer es naar wat Ik tegen je wil zeggen. (niet die 5 minuten voor je je bed in gaat en er weer uitkomt, maar een lange tijd, waarin je stil wordt voor Mij, zodat ik echt kan spreken.) Ik vind het nog steeds moeilijk, maar ik wil daarin wel mijn weg vinden.
Ik heb hart voor de vrouwen in deze landen! Beloften uit het verleden komen weer terug hier! Geloof echt dat God me in Afrika iets met vrouwen gaat laten doen.
Ik geniet weer van het nuttig zijn in de kleine dingen voor de mensen. Ik geniet van het bezig zijn in een groep, van de afwisseling, lekker flexibel zijn. Maar ik besef wel steeds meer dat 1 jaar weg gaan echt een lange tijd is. Soms zou ik gewoon even bij jullie zitten, even bijkletsen. Zeker nu we zo weinig internetconctact hebben, wil je soms gewoon even weten hoe het met iemand is.
Wil je weten hoeveel vrienden/familie/kerk voor je betekent, dan moet je zeker een langere periode weg gaan. Dan weet je weer dat ze ondanks hun rariteiten toch schatten zijn!
Hoop dat bovenstaande dingen jullie mogen bemoedigen, aanmoedigen je relatie met God en vervolgens met elkaar als hoofdddoel te zien in jullie dagelijkse leven. Ik doe het dan misschien op een wat spannendere manier voor jullie gevoel, maar in feite is het toch het levensdoel van ons allemaal: God liefhebben boven alles, en je buurman als jezelf.
Let it shine in Holland!!