wat we gedaan hebben op Java
Concreet wat we gedaan hebben.
1e week: Op de basis doen de stafleden veel praktisch voor de kampung. Engelse les geven, nutricion-project, voorlichting over gezondheidszorg, gebedswandelingen, en ze zijn nu bezig met healthcare opzetten.
Wij zijn op een middag de wijk ingelopen, en hebben al lopend gebeden voor de mensen die we tegenkwamen. Door deze wandeling kwamen er goede contacten, mensen kenden ons nu, praatje gemaakt zover mogelijk, vooral kinderen vinden het enorm leuk om even een high 5 te doen. Eigenlijk ben je net een filmster ofzo, iedereen wil even je aandacht, overal groeten ze je, best apart eigenlijk.
Mensen zijn enorm gastvrij. We gingen bidden, maar door de regen moesten we schuilen. We gingen bidden voor een zegen over het huis tegenover ons. Prompt gaat de deur open, en worden we uitgenodigd. We zijn nog 2 keer bij die vrouw geweest. Het viel me toen we vertrokken pas op hoe God voorzien heeft in engelstalige mensen voor me. Ik voel me echt enorm geremd hier omdat je met niemand echt verder kan praten dan hoe gaat het en met handen en voeten. Maar verschillende keren dook er ineens een engelssprekend iemand op.
Er is ook nog een weeshuis bezocht en gebeden bij een waterval waar heel veel zelfmoord en occulte praktijken gedaan werden. Ik was die dag even niet in orde. De avond ervoor was ik niet helemaal lekker, maar niet superberoerd ofzo. Toen we echter naar de kampong liepen, voelde ik me ineens superberoerd worden. Ben gaan zitten op een muurtje, hoofd tussen mijn benen, en lag ineens naast het muurtje!
Anderen schrokken zich wild natuurlijk, dat ik ineens een flauwte kreeg. Mee naar het terras van een huis tegenover het muurtje, daar even gezeten, en terug naar Julies huis. Ben daar maar blijven slapen die nacht. Overgegeven, diarree, en 1 dag thuis gebleven. Toen is het weer beter gegaan.
Ook hebben we nog afval geruimd in de wijk, als voorbereiding op een groot afvalproject dat ze gaan opzetten.
Ik kon een les geven over het belang van handen wassen tijdens het project 'extra eten voor de kinderen'. Erg leuk. Merk elke keer weer dat vrouwen me meer raken dan de kinderen nu!
Ook nog geclownd met Willemien. Met ballonnen door de wijk. Steeds 1 kind 2 ballonnen geven, en leren dat ze moeten delen. Superleuk. Een paar jongens van het team kwamen 5 minuten na ons door dezelfde straatjes. Iedereen kwam hen vertellen van de clowns die langs waren geweest, en wat ze allemaal gedaan hadden! Vreugde brengen, heerlijk!
We zijn ook nog een dag langs Rara en Marto geweest. Jong stel (26) die met hun dochtertje relaties proberen op te bouwen in een dorp, waar zij als enige christen zijn. Marto bewerkt hetland, wat erg gezegend wordt. Alleen stelen de mensen bijna alles voor hij kan oogsten. Tot de deur van zijn schuurtje toe. Toen wij kwamen hebben we ze bemoedigd dmv een papier met teksten, activiteiten met de kinderen. Ongelooflijk hoeveel dat ene dagje bezoek hen deed. In 5 jaar tijd was er 1 tot geloof gekomen, leek er geen doorbraak te komen.
Vervolgens een weekje bij Sharon en Steve, zelfde verhaal. We hebben ze lekker verwend, veel gebeden, les gegeven op het schooltje wat Sharon draait, een mangeholpen op het land. Ook hier raakten deze vrouwen me heel erg. 't Voelde echt als zussen in het geloof.
We zijn overal maar kort, maar we zien bij het afscheid hoeveel we ongemerkt betekenen voor de mensen. Een jongetje dat ineens begint te huilen als we weggaan, een man van 25 ofzo die met tranen in zijn ogen afscheid neemt van de jongens. Jullie zijn echt een vriend voor me geworden.